Matematik, sanatın vazgeçilmezidir. Müzikte, heykelde ve inansanızda edebiyatın bir matematiği vardır. İyi öykü yazmak insan duygusunun sinir uçlarına dokunmakla olur. Şöyle bir örnek vereyim. Bir film izlediğinizi düşünün, film boyunca esas oğlan çocuğunu kötü yaratıklardan korumak için mücadele ediyor. Ve an geliyor tüm umutları tükeniyor. Diri diri yaratığın onları yemesindense kendilerini öldürmeye karar veriyorlar. Ama silahtan bir kurşun eksik. Esas oğlan kendini feda ediyor. Ve korumaya çalıştığı oğlunu kendi elleriyle öldürüyor. Sonra canavar ile karşılaşmak için çıkıyor. Acısını düşünebiliyormusunuz. Canavar kesinlikle bu adamı yemeli. Acılarından kurtulmalı. Ama bazı şeyleri seyircinin istediği gibi yapmamak gerekir. Esas oğlan bu duygularda iken Sis’in içinden iyi adamlar geliyor. Ve yaratık ölüyor. Film boyunca kurtulmasını istediğimiz esas oğlan kurtuluyor ama ne fayda. Kurtarmaya çalıştığı oğlunu kendi elleriyle öldürüyor. İşte bir insanın duygularının sinir uçlarına dokunmak budur. Hayatta bir çok duygu böyledir. Olaya hangi açıdan baktığımız çok önemli. Ya da karakterlerle olan duygusal yakınlaşmamız. Sizce hiç tanımadığımız adamları öldürse böyle etkilenirmiydik? Sanmıyorum.